W XVI wieku Leonardo da Vinci zaczął rozważać możliwość korygowania wad wzroku bezpośrednio na powierzchni oka. Od tego czasu, rozpoczęto próby konstruowania soczewek kontaktowych a tworzywo i kształt soczewek ulegały wielu zmianom. Współczesne soczewki kontaktowe stały się najlepszym rozwiązaniem dla wszystkich tych, którzy mają problemy ze wzrokiem. Pod koniec XIX wieku August Muller jako pierwszy założył soczewki swojemu pacjentowi . Soczewki te były dużym osiągnięciem, miały jednak wady m.in. zrobione były ze szkła i przykrywały niemal całą przednią powierzchnię oka. Duży ciężar soczewek uniemożliwiał w większości przypadków utrzymanie ich w prawidłowym położeniu na oku.
Innowacyjna konstrukcja: soczewka rogówkowa
W roku 1948, Kevin Tuohy zaprojektował nowy typ soczewki kontaktowej, dużo mniejszej od soczewki twardówkowej, która była pierwszym z produktów nowej generacji twardych soczewek kontaktowych. konstrukcja soczewki rogówkowej ulepszona została przez Dickinsona, którego, soczewki były mniejsze niż poprzedni model i zapewniały większy komfort.
Pomimo, że sztywne soczewki kontaktowe zapewniają prawidłowe widzenie powodują dyskomfort podczas początkowego okresu noszenia.
W 1963roku Otto Wichterle i Lim opatentowali hydrożel. Umożliwiło to wyprodukowanie wygodnych do noszenia, miękkich, gazoprzepuszczalnych soczewek kontaktowych.Miękkie soczewki kontaktowe przeznaczone były do dziennego noszenia przez okres 12-24 miesięcy. Takie miękkie soczewki, chociaż wykonane z innych tworzyw i innymi metodami, są dziś używane przez 85% pacjentów noszących soczewki kontaktowe na świecie.
Miękkie soczewki kontaktowe, przylegają do rogówki, umożliwiając ruch powiek bez najmniejszego odczucia dyskomfortu.